Top

Poszukiwałem fuchy jako model ¹. Z początku zależało mi na tym, aby chodzić po wybiegu, oglądać piękne kobiety po fachu i pracować najbardziej rozpoznawalnych projektantów. Ale kiedy pojawiła się oferta dorobienia jako fotomodel w sesji zdjęciowej firmy wypuszczającej na polski sektor nowy jogurt, decyzję podjąłem w ułamku sekundy – biorę. Sesja miała się odbyć w studiu fotograficznym w wieżowcu nieopodal mojej okolicy. Schludne, klimatyzowane, całkowicie przygotowane do robienia profesjonalnych zdjęć. Uścisnąłem sobie rękę z głównym fotografem, osobą od ustawienia świateł oraz makijażystką, która od razu wzięła się do pracy nakładając mi na twarz warstwę pudru a także podając odpowiednie odzienia. Zlecający zdjęcia ² zażyczył sobie modela (w tym przypadku mnie) do reklam zewnętrznych – billboardów, posterów oraz tych mających ukazać się w prasie. Przedmiotem reklamy był jogurt bez dodatku konserwantów ani cukru stąd w elementami sceny były niebo słońce, trawa kojarzone z naturą. Byłem fotografowany głównie z uśmiechem na ustach dzierżąc w palcach łyżkę z porcją jogurtu, który jak na mój gust nie różnił się niczym od konkurencji. Trzeba było wykazać się także wielkimi umiejętnościami aktorskimi – musiałem czynić ile mogę żeby dowieść, iż towar, który spożywałem jest najwspanialszym towarem świata. Bułka z masłem, i to za dobrą kasę. Wszystko trwało kilka godzin. Po skończeniu zdjęć nie potrafiłem popatrzeć na jogurt przez kolejnych kilkadziesiąt dni. Foty miały zostać poddane dopracowaniu, by zostać wysłane do zleceniodawcy a po jego ewentualnym rzuceniu okiem agencja reklamowa miała wymyślić slogan i wtajemniczyć firmę w inne detale kampanii reklamowej. Plakaty w mediach i na ulicach pojawiły się dopiero po kilku miesiącach od mojej wizyty studiu fotograficznym, natomiast reklamowany towar pojawiać się na półkach sklepowych krótko potem. Nie wiem jak się sprzedawał, lecz potwierdzam, że w tego rodzaju sesji partycypowałbym raz jeszcze.